हृदय गुंतता हे

हृदय गुंतता हे जीव वेडावतो
मुग्ध या मनाचा ताल झंकारतो

तू असलीस दूर तरीही, स्पर्श हा शहारतो
स्तब्ध तुझ्या अस्तित्वाचा, आभास खुणावतो..

अस्पष्ट तुझ्या गाण्याचा, सूर आलापतो
हृदयाच्या ठोक्यामधूनी, मग मल्हार सुरावतो..

श्वासाच्या अडकण्याचा, अर्थ मज उमजतो
माझ्या अस्तित्वाचा व्यर्थ भाव मावळतो..

मृद्ग्न्धातूनी या, गजरा तुझा सुवासतो
चिंब ओल्या आठवणींचा, डोळा मग पाणावतो..

साद..

वाट पाहतो मी त्या सादेची..
आता तरी हाक दे...
श्वासाला आहे आस श्वासाची..
आता तरी मिठीत ये..

पंख आहेत तुझ्या मनाला..
त्या पंखाना बळ दे..
किती झुरशील त्या स्पर्शाला..
तुझ्या मनाला साथ दे..

अवखळ चंचल नदीच तू..
समुद्राची दिशा घे..
साद घालेल तो लाटांनी...
तू स्वत:ला झोकून दे..

आज पुन्हा ती भेटली..

आज पुन्हा ती भेटली..
अन मनाने उंच झेप घेतली.

पुन्हा तोच अल्लड वारा..
साद घालतो त्या शपथांची..
साथीस त्याच्या सुगंध फुलांचा..
करी आठवण त्या भेटींची ...
आज पुन्हा ती भेटली..

गुंजन करीत पक्षी तसेच...
करीत आठवण तिला वेळेची..
परतत घरट्याकडे देतात मज वचन...
सकाळच्या भेटीची..
आज पुन्हा ती भेटली..

तोच सूर्य मावळतीचा...
साक्षीदार तो त्या विरहाचा..
चंद्र दिसे दूर क्षितिजावरती.....
देत आश्वासन पुन्हा भेटीची..
आज पुन्हा ती भेटली..

मैत्रीण

विचार येतो मनामध्ये कधी कि असावी एक मैत्रीण...
पण मैत्रीण म्हणजे नक्की कोण..??

उत्तर सापडत पण उमगत कधीच नाही....
आणि ते शब्दांमध्ये व्यक्त तर कधीच होत नाही...

हो, कारण हे नात असत असच शब्द्नापलीकडच....
कोणी न सांगताच एकमेकांना समजण्याच..
न बोलताच हृदयांची भाषा समजण्याच..
नुसत्या आठवणीने एकमेकांना साद घालायचं..

मैत्रीण असते तरी कोण हो ?

एक अव्यक्त प्रेम एक निस्सीम चाहत..
एक प्रेमळ काळजी एक निरंतर विश्वास..
एक खळाळता झरा एक सुखद सहवास..
एक बेधुंद साथ तरीपण हक्कान धरलेला कान..

एक नजरे पलीकडच जग.. एक कल्पने पलीकडच अस्तित्व...
वसंतातली एक सुंदर झुळूक.. श्रावणातला रिमझिम धारा ..
शिशिरातली हवीहवीशी उब. आणि आषाढातला एक बेभान पाउस..
आणि तरीपण वैशाखातली होरपळ आणि विजांचे अखंड तांडव..

म्हंटल तर सरस्वतीची निखळ शांतता.. आणि लक्ष्मीचा अल्लडपणा
म्हंटल तर भवानी चा कोप आणि ... आणि साक्षात दुर्गा..

मुक्तछंद...

मी एक मुक्तछंद...
फक्त थोडासा जखडलेला..

मी खट्याळ मी खोडकर....
पण छडीला घाबरणारा.....
मी एक मुक्तछंद...
फक्त थोडासा जखडलेला..

मी उनाड मी मस्तमौला..
पण घड्याळाच्या काट्यात अडकलेला
मी एक मुक्तछंद..
फक्त थोडासा जखडलेला..

मी अनंत मी अफाट..
पण अस्तित्वासाठी लढणारा
मी एक मुक्तछंद...
फक्त थोडासा जखडलेला

मी रसिक मी चाहता.
पण दाद देताना मात्र हात थोडा आखडणारा
मी एक मुक्तछंद...
फक्त थोडासा जखडलेला..

मी नाती जपणारा
पण त्या बंधनात थोडा जास्तच गुरफटलेला
मी एक मुक्तछंद...
फक्त थोडासा जखडलेला..

मी .. हूं... मी प्रियकर...
कधी नकाराला तर कधी समाजाला घाबरणारा..
मी एक मुक्तछंद...
फक्त थोडासा जखडलेला..

मी खरच एक मुक्तछंद
कसलीच बंधने न मानणारा
कविता लिहिताना मात्र
यमक जुळवणारा..
मी एक मुक्तछंद...
फक्त थोडासा जखडलेला..